“Τι να πω για το surf;  Τα τελευταία χρόνια είναι μία από τις μεγάλες μου αγάπες. Το surf μπήκε τυχαία στη ζωή μου, όταν με την παρέα που κάναμε snowdoard, ψάχναμε ένα σπορ για να καλύψουμε το χρόνο που δεν υπήρχε χιόνι. Κάπως έπεσε η ιδέα να κάνουμε surf κι έτσι βρέθηκα για πρώτη φορά με δύο φίλους στο Λαγκούβαρδο, τον Ιούνιο του 2009. Τρία άτομα, δύο σανίδες mini Malibu που είχαμε νοικιάσει και χωρίς να ξέρουμε τίποτα για το surf.

Μπαίνουν πρώτα οι δύο φίλοι μου και βγαίνουν ξεθεωμένοι! Μου είχαν πει: «μόλις δεις το κύμα κάνε paddling και θα σηκωθείς». Το ‘χω, σκέφτομαι. Παίρνω τη σανίδα και με το πρώτο κύμα που έρχεται, μου φεύγει και με βρίσκει στο σαγόνι. Μέσα ξανά, λέω στον εαυτό μου, δεν θα το αφήσω να με νικήσει. Συνέχισα, λοιπόν, τις προσπάθειες. Δεν σηκώθηκα εννοείται, αλλά ήταν μια εμπειρία που με γέμισε ενθουσιασμό, όπως και τους φίλους μου. Κάπως έτσι, συνεχίσαμε ένα ψάχνουμε το κύμα και να προσπαθούμε να μάθουμε surf. Τελικά, καταλήξαμε να κάνουμε surf όλο το χρόνο, αφού το χειμώνα βγάζει καλύτερο κύμα και το snowboard έμεινε στην άκρη.

Anna Valsami

Στην ουσία δεν έχω κάνει μαθήματα, ό,τι κάνω είναι από μόνη μου, βάσει των εμπειριών που ανταλλάσω με τους φίλους μου και της παρατήρησης. Βλέπω τι κάνουν αυτοί που ξέρουν και αντιγράφω. Τις πρώτες μου φορές έκανα κυρίως στο Λαγκούβαρδο και μετά, το χειμώνα του 2010, κατέβηκα στη Βουλιαγμένη, με το δικό μου πλέον εξοπλισμό. Μιλώντας για Βουλιαγμένη, θυμάμαι μία μέρα πριν από δύο χρόνια. Η πρόβλεψη έδινε νοτιά, αλλά δεν είχε βγάλει τίποτα. Στο μυαλό μου είχα συνέχεια τι θα γίνει… Ενώ ήμουν στο σπίτι μου, βλέπω τα φυτά στο μπαλκόνι να κουνιούνται. Πέφτουν τα τηλεφώνα με τους υπόλοιπους και σε μια ώρα ήμασταν κάτω. Ήταν από τις πιο ωραίες μέρες. Ερχόντουσαν απίστευτα σετ. Έπαιρνες το κύμα από μέσα, έκανες long ride, δεν έκλεινε ποτέ. Μείναμε στο νερό μέχρι το βράδυ, είχε βγει το φεγγάρι. Πολύ ωραία μέρα, γιατί το κύμα ήταν τόσο απρόσμενα καλό. Ωραία κύματα έχω πετύχει βέβαια και σε διακοπές, στην Ικαρία, την Κρήτη, που το καλοκαίρι έχεις έτσι κι αλλιώς άλλη διάθεση.

Το surf είναι για μένα μια περιπέτεια. Θυμάμαι πέρυσι το Φεβρουάριο, είχα μια εβδομάδα άδεια από τη δουλειά μου και ήθελα να κατέβω Λαγκούβαρδο. Εκείνη την περίοδο είχαν κινητοποιήσεις οι αγρότες και έκλειναν τους δρόμους. Λέω, δεν βαριέσαι, θα πάρω το αμάξι και θα πάω. Φτάνοντας, βρίσκω το Νικόλα Πλυτά, τον Κώστα Μιάμη, τον Κώστα Μάνδυλα και τον Άλεξ Γρυμάνη, που έκαναν ένα γύρισμα εκεί. Ήταν μία απίστευτη μέρα στο Λαγκούβαρδο. Ένιωθα ότι το κύμα ήταν μεγάλο για μένα. Το πάλεψα, όμως, κάτι έκανα. Στην επιστροφή, φύγαμε όλοι άρον άρον γιατί θα έκλειναν τους δρόμους. Τελικά, πέσαμε πάνω σε μπλόκα, και ο γυρισμός ήταν μαρτύριο, αλλά η εμπειρία στο νερό απίστευτη.

“Καθε φορα που μπαινεις στο νερο μαθαινεις κατι. Ειναι μια εμπειρια, προσπαθεις να ανεβασεις το επιπεδο σου”.

Πιο πρόσφατα, το Μάρτιο που πέρασε, είχε βγάλει τέλειο κύμα στο Καλό Νερό. Κοιτάζω την πρόγνωση, συνθήκες στο forecast που δεν βλέπουμε συχνά στην Ελλάδα. Κατεβαίνουμε παρέα με τα παιδιά από το LineUp Surf Shop. Δεν είχα ξανακάνει σε αυτό το spot, όπου έχει reef, και με φόβιζε λίγο. Στην αρχή σκεφτόμουν, τώρα που να μπω… Μετά αποφάσισα ότι θα μπω και ό,τι γίνει. Το κύμα ήταν τεράστιο, εξωπραγματικό. Ένιωθα την ενέργεια της θάλασσας και τον όγκο του κύματος. Ήταν μια σπουδαία εμπειρία, παρόλο που δυστυχώς δεν κατάφερα να πάρω κύμα εκείνη τη μέρα. Έμαθα κι από αυτό. Ότι καθόμουν σε λάθος σημείο, ότι πρέπει να αντιμετωπίσεις το φόβο σου, γιατί είναι και ψυχολογικό, και να κυνηγήσεις το κύμα, να κάνεις το drop. Έφαγα, βέβαια, επικά πλυντήρια, με κρατούσε αρκετή ώρα κάτω το κύμα. Εκεί δεν πρέπει να πανικοβληθείς. Τραβούσα το leash για να ανέβω πιο γρήγορα. Παρά το «ξύλο» που έφαγα, έπρεπε να μπω και να ξαναπροσπαθήσω. Αλλά, λίγο φοβόμουν, λίγο κρύωνα. Την επόμενη φορά θα ξέρω, θα είμαι πιο άνετη.

Κάθε φορά που μπαίνεις στο νερό μαθαίνεις κάτι. Είναι μια εμπειρία, προσπαθείς να ανεβάσεις το επίπεδό σου. Καθένας καταλαβαίνει τα όριά του και τι χρειάζεται για να βελτιωθεί. Έχεις και την παρέα γύρω σου, αλλά το surf είναι ατομικό, γιατί κοιτάζεις να βελτιώσεις τον εαυτό σου, να συγκεντρωθείς, να κάνεις αυτό που μπορείς και αυτό που θα σε εξελίξει.

Όταν κάνω surf ξεχνάω τα πάντα. Είσαι μόνο εσύ με το σανίδι σου και το κύμα. Είναι μια δραστηριότητα που, αν και σε κουράζει πάρα πολύ και έχει ταλαιπωρία, στο τέλος σου δίνει τρομερή δύναμη και σε ανεβάζει, παίρνεις πολύ μεγάλη χαρά. Είναι μαγικό. Μόνο αν το κάνεις και σου αρέσει, αν έχεις αυτή την αγάπη για τη φύση, τη θάλασσα, το κύμα και το surf μπορείς να καταλάβεις το συναίσθημα”.

Photos: Γιώργος Λιάπης / Μάκης Κατοπώδης