“Το ταξίδι μου στη Νότια Αφρική ήταν από τα πιο περίεργα που έχω κάνει. Κατέληξα να ταξιδεύω μόνος μου αλλά και με καινούργιους φίλους σε μια ήπειρο που δεν είχα ξαναβρεθεί. Στόχος μου ήταν να δω όσο περισσότερα πράγματα μπορούσα, κυρίως στην εξοχή. Δυστυχώς το Cape Town δεν το εξερεύνησα όσο θα ήθελα λόγω καιρού και σίγουρα κάποτε θα ξαναγυρίσω για πάρτη του, αλλά επισκέφτηκα το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας (Cape Point National Park) που αποτελεί το νοτιότερο άκρο της χερσονήσου του Cape Town.

Mossel Bay

Ξεκίνησα, λοιπόν, από το Muizenberg με ένα φίλο που έκανα εκεί, τον Andreas. Οι διαδρομές μας θα ήταν πάνω κάτω κοινές. Coast to coast road trip μέχρι το Plettenberg και χτυπήσαμε το δρόμο της εξοχής πρώτα, γιατί αποφασίσαμε ότι η εθνική οδός θα μας έκρυβε αρκετή θέα, αλλά και γιατί θα βλέπαμε πολύ θάλασσα στη συνέχεια ούτως ή άλλως. Oπότε συμφωνήσαμε να δούμε και την country μεριά της Αφρικανικής χώρας. Λίγο επικίνδυνο βέβαια θα έλεγα, καθώς δεν είναι και πολύ ασφαλές να τριγυρνάς στην εξοχή σε χωματόδρομους για βολτούλες, αλλά μας αντάμειψε με πολύ όμορφες εικόνες από μέρη που δεν ξέραμε που είμασταν λόγο αυτοσχεδιασμού.

Πρώτη στάση στο Hermanus για whale watching, που δεν μας έκανε τη χάρη λόγω βροχής και στο Mossel bay στη συνέχεια για ξεκούραση. Το επόμενο πρωί αποφασίσαμε να πάμε για τρέξιμο στο φάρο του χωριού από το γκρεμό, ύστερα βόλτες στη γύρω περιοχή και για φαγητό το απόγευμα. Η περιοχή είναι γνωστή για το θαλασσινό φαγητό της και καταλήξαμε για ποτάκια στο μπαρ του καταλύματος που μέναμε, με καλή παρέα και ιστορίες για μεγάλους καρχαρίες και cage diving από τους πιο έμπειρους δύτες της Νοτίου Αφρικής.

Plettenberg Bay

Τη δεύτερη μέρα κατευθυνθήκαμε προς το Plettenberg, όπου και μείναμε στο African Array lodge, τοποθετημένο σε ένα όμορφο λόφο με μια λίμνη από κάτω, το οποίο μας χάρισε ένα απίστευτο ηλιοβασίλεμα. Η επίσκεψή μου στη συνέχεια στο Robberg nature reserve θα μου μείνει αξέχαστη. Περπατήσαμε αυτή τη μακρόστενη και πυκνή σε βλάστηση χερσόνησο διασχίζοντάς τη σε ξύλινες κατασκευές, δρομάκια και παραλίες. Ήταν πανέμορφα! Είχε πάρα πολλά είδη ζώων και κοιτάζοντας κάτω από το γκρεμό στη θάλασσα έβλεπες φώκιες, δελφίνια και στον ορίζοντα φάλαινες. Έχει και μια ιστορία ενός καραβιού που βούλιαξε εκεί. Το πλήρωμα ήταν Πορτογάλοι και έγραψαν ότι ήταν η πρώτη φορά που συναντούσαν τέτοιου είδους ζώα (μεγάλα λιοντάρια και διάφορα είδη πτηνών)… Οι ναυαγοί του τελικά κατασκεύασαν βάρκες με πανιά από τα απομεινάρια για να μπορέσουν να γυρίσουν πίσω στη μητέρα πατρίδα.

Mετά από αυτό το υπέροχο πρώτο μέρος του ταξιδιού, την επόμενη μέρα ήταν ώρα για τον φίλο μου να επιστρέψει πίσω στο Cape Town. Χαιρετηθήκαμε και πήρα και εγώ το δρόμο για το γνωστό σε όλους τους surfers, Jeffreys bay, όπου θα είχα σαν βάση για το υπόλοιπο του ταξιδιού μου. Στόχος μου από εδώ και πέρα ήταν και το surf φυσικά. Το πλάνο ήταν surf όποτε είχε καλές συνθήκες και τις μέρες που είχε πτωτική τάση, ταξίδια στη γύρω περιοχή. Στο λεωφορείο γνώρισα μια Γερμανίδα που πήγαινε και αυτή προς το surf παράδεισο. Τυχαία θα μέναμε πολύ κοντά. Έτσι, το λεωφορείο μας άφησε στο ίδιο σημείο όπου εκεί την περίμενε ο ιδιοκτήτης του Beach Bums Dijembe, ο Brad. Ο τύπος αυτός ήταν μεγάλη μορφή και μου πρότεινε να πάω να αφήσω τα πράγματά μου στο πλούσιο δωμάτιο που θα έμενα (όπως μου είπε) και να γυρίσω για μπύρα στο μέρος του, όπως και έγινε. Εκεί γνώρισα τη γυναίκα του την Pam, το γιο τους που ήταν μωρό, τον Alejandro όπως τον φωνάζαμε γιατι δεν είχε όνομα ακόμα, και τη Naomi από τη Γαλλία. Βγήκαμε όλοι για φαγητό, ήπιαμε, γελάσαμε, ένιωσα ότι ήταν η καλύτερη παρέα που θα μπορούσα να έχω.

Addo Elephant National Park

Μετά από δύο μέρες ακατάπαυστου surf, φαγητού, βόλτας, μπιλιάρδου και γέλιων μέχρι δακρύων, ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα σαφάρι. Επισκεφτήκαμε, λοιπόν, το Addo Elephant Park ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα για ελέφαντες της Αφρικανικής ηπείρου, κοντά στη πόλη Port Elizabeth. Το πάρκο ήταν τεράστιο και είδα ό,τι λογής ζώα θέλεις, εκτός από λιοντάρια, που δεν ήταν εμφανή εκείνη τη μέρα. Βόλτα όλη τη μέρα με το αυτοκίνητο κάτω από τον καυτό ήλιο, με αρκετά food supplies και μια γκάμα αφρικανικών μπυρών βουτηγμένες σε ένα μεγάλο κουβά γεμάτο πάγο, τίποτα καλύτερο…

Επόμενος κοντινός εθνικός δρυμός που επισκέφτηκα ήταν το Τsitsikamma National Park. Εκεί, ο φίλος μου ο Brad με φιλοξένησε για ένα βράδυ στο δεύτερο backpacker που διαθέτει, στο Dijembe backpackers lodge του Storms River. Το έχει φτιάξει όλο με τα χέρια του χρησιμοποιώντας πέτρες. Εκεί, μπορείς να κοιμηθείς σε σκηνές, σε βαν μέχρι και σε ντουζιέρα έξω στην αυλή. Ξύπνησα και έφαγα πρωινό πριν ξεκινήσω την βόλτα μου με παρέα δύο άλογα και μια κατσίκα να περιφέρονται τριγύρω. Παντού φύση και νερό να τρέχει σ’ αυτό το μέρος. Επίσης, φιλοξενεί το μεγαλύτερο στο κόσμο bungee jumping από γέφυρα, που ούτε για αστείο δεν σκέφτηκα να κάνω.

Jeffreys Bay

Αφού είχα χορτάσει βόλτα και φύση επισκεπτόμενος τέσσερεις εθνικούς δρυμούς της χώρας, επέστρεψα στο Jeffreys bay για να χαρώ τα κύματα και τη θάλασσα. Εκεί συνέχισα να κάνω surf στο point με ένα φίλο Πορτογάλο που έκανα στο νερό, τον Goncalo και ένα Ισπανό φίλο που είχα κάνει από πριν στο Muizenberg, τον Xavi. Σχετικά μικρό κύμα με μεγάλα rides, το point ήταν ένα αρκετά εύκολο spot για να μάθεις αλλά και να βελτιωθείς στο surf. Το μπαλκόνι μου ήταν μπροστά στο Supertubes, εκεί που γίνεται στάση κάθε χρόνο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του surf με την ονομασία JBay. Σε αυτό το spot έκανα μια μέρα που οι συνθήκες ήταν καλές με άλλα τέσσερα άτομα, που ήταν πολύ φιλικά γενικά. Το κύμα ήταν πολύ απότομο στο drop in, αλλά αν πάταγες καλά και γρήγορα είχε καλή θέα στη συνέχεια. Το να κάνεις surf εκεί με μεγάλο κύμα είναι αδιανόητο. Πέτυχα μέχρι έξι πόδια και δεν θα ήθελα παραπάνω, καθώς το μέρος είναι αρκετά ρηχό με έναν ομορφότατο ύφαλο από κάτω και πολύ δύναμη. Επίσης, είναι τόσο γρήγορο, που πάνω από έξι πόδια το κύμα κλείνει κουρτινούλα και απαιτεί πολύ τρέξιμο για γκάζια ώστε να επιβιώσεις και να βγεις. Πανέμορφο μέρος, με πολύ ωραία δύση και ανατολή του ήλιου, με δελφίνια να περνάνε από δίπλα σου όσο κάνεις surf αλλά και με αρκετούς καρχαρίες. Ευτυχώς δεν καταγράφονται αρκετά κρούσματα επίθεσης, πέρα από το γνωστό περιστατικό με τον αθλητή Mick Fanning κατά την διάρκεια του αγώνα το 2015, όπου και βγήκε αλώβητος. Σε όλο το δρόμο για το αεροδρόμιο του Port Elizabeth σκεφτόμουν πόσα πολλά πράγματα είδα. Ένα πραγματικά γεμάτο ταξίδι με τόσους καινούργιους φίλους, τοπία, φύση, θάλασσα, ζώα, surf, τρομερό φαγητό και χαλάρωση. Απίστευτη εμπειρία!”.

#Checking_if_sharks_bite A fun day at Supertubes, Jeffrey's Bay#oakley #oneobsession

Δημοσιεύτηκε από Vassilis Kagkiouzis στις Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

 

HVNTing for #long_rides Early morning session with super moon (Full Cold Moon, December 3, 2017) at the Point in Jeffery's Bay. #oakley #oneobsession

Δημοσιεύτηκε από Vassilis Kagkiouzis στις Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017